Na afloop van de Conferentie over de Homeopathische profylaxe ben ik met 5 collega’s op zondagavond met 2 taxi’s vanuit Delhi naar Agra vertrokken. Een rit van 4 uur. Daar kwamen we om 00.30 aan en werden welkom geheten door Deepesh Gupta, manager van het Naiminath Homoepathic Medical College Hospital & Research Centre en zoon van het hoofd en eigenaar van het ziekenhuis, Prof. Dr. Pradeep Kumar Gupta.

We logeerden in het gastenappartement naast het appartement van de familie Gupta. Naast Dr. Pradeep en zijn vrouw wonen in het appartement zoon Deepesh en dochter Deepsee. Zij is ook homeopathisch arts en hoofd van het college. Als zij gaan trouwen, dan is er op dezelfde verdieping al een appartement beschikbaar voor ieder van hen.

Prof. Dr. Pradeep Kumar Gupta

De volgende morgen zijn we door Deepesh in zijn auto en nog een taxi naar het ziekenhuis gebracht, een rit van ongeveer 20 minuten. In het ziekenhuis werden we welkom geheten door Dr. Pradeep. Hij heeft ons uitgelegd dat het zijn droom was om een ziekenhuis te bouwen waar de patiënten alleen met homeopathie zouden kunnen worden behandeld. Om voldoende stafmedewerkers te kunnen krijgen heeft hij besloten om er ook een opleidingsinstituut van te maken. Het ziekenhuis en het opleidingsinstituut zijn door National Board for Accreditation of Hospitals & Healthcare Organizations van de Indiase  overheid  geaccrediteerd voor de behandeling van een groot scala aan gezondheidsproblemen.

Het ziekenhuis is rustig gelegen, in een buitenwijk van Agra.  Er zijn gemiddeld zo’n 20 tot 25 patiënten opgenomen. Daarnaast is er een trauma-afdeling, een polikliniek, en het beschikt over de mogelijkheid voor het maken van röntgenfoto’s, tandheelkundige behandeling, fysiotherapie en het doen van laboratoriumonderzoek. Ook heeft het een apotheek, met een groot aantal homeopathische geneesmiddelen, waar ook zelf, volgens gestandaardiseerde methoden, homeopathische geneesmiddelen worden gemaakt.

Op het uitgebreide terrein van het ziekenhuis staan nog 2 gebouwen waar de studenten in zijn gehuisvest. Momenteel wordt er gebouwd aan een nieuw gebouw waar patiënten kunnen worden behandeld met Ayurvedische medicijnen. Studenten zullen dan ook in deze geneeswijze tot arts kunnen worden opgeleid. Op het terrein staan diverse bomen en planten die de bron zijn voor de homeopathische geneesmiddelen en die met name door studenten worden onderhouden.

Na de verwelkoming door Dr. Pradeep hebben we meegelopen met de dagelijkse ochtendronde langs alle opgenomen patiënten. Het ziekenhuis heeft 2 verdiepingen waar patiënten liggen. Op de eerste verdieping de patiënten die het zich kunnen veroorloven om een kamer voor zich alleen te hebben, of voor patiënten die er ernstig aan toe zijn. Er waren toen wij er waren bijvoorbeeld 2 comateuze patiënten, waarvan er 1 werd beademd. Op de tweede verdieping is een grote zaal waar nu zo’n 10 patiënten liggen. Iedere patiënt heeft een zaalarts en een supervisor.

Ziekenhuisronde.

Op het moment dat Dr. Pradeep aan het bed komt vraagt hij de patiënt hoe het gaat. De zaalarts laat hem weten welk middel er is gegeven, wat de potentie is en wat de frequentie. De rechterhand van Dr. Pradeep is zijn nichtje Dr. Ritu Gupta. Zij neemt van elk gesprek een korte video op, zodat de voortgang ook op video is vastgelegd en eventueel gebruikt kan worden voor lesdoeleinden. Dr. Pradeep bepaalt vervolgens aan de hand van het gesprek met de patiënt of er een verandering moet komen in het voorschrift. In het gevolg van Dr. Pradeep lopen zo’n 15 studenten en andere stafartsen mee. Aan de groep wordt bij verandering van het voorschrift zo nodig uitgelegd wat de reden is.

Les aan het bed.

Voor ons als klassiek opgeleide homeopaten viel al meteen op dat het geneesmiddelvoorschrift anders is dan wij hebben geleerd. Middelen worden veel vaker herhaald en ook is het belangrijk in welke verdunning het wordt gegeven. Maar gedurende de week hebben we spectaculaire verbeteringen zien optreden nadat het middel 4 keer om de 5 minuten werd gegeven en daarna 4 keer om de 10 minuten. Veelal wordt daarna het middel ieder uur herhaald, eventueel in een iets grotere verdunning.

Patiënten in het Naiminath ziekenhuis komen soms van heel ver weg. Ze doen dat vrijwillig of omdat ze zijn geweigerd in andere ziekenhuizen. Gedurende de week hebben we casussen gezien van patiënten die in grote overheidsziekenhuizen in Delhi waren geweigerd omdat ze ongeneeslijk werden geacht. Het beleid van het Naiminath is dat iedere patiënt wordt geaccepteerd, hoe hopeloos de prognose ook lijkt. In veel gevallen blijkt homeopathie dan levensreddend te zijn geweest.

Na de ronde zijn we verdeeld over 3 spreekkamers. De arts die daar de patiënten ontvangt is een ervaren arts. Wij kregen Dr. Alpana Rawat toegewezen. Zij werkt al meer dan 8 jaar in het ziekenhuis. Zij neemt de anamnese af en gaat daarna met de patiënt naar Dr. Pradeep en presenteert hem de casus. Dr. Pradeep bepaalt het middel, de potentie en de frequentie. Ook bepaalt hij wanneer de patiënt weer terug moet komen.

De dag eindigt met andermaal een ronde langs alle opgenomen patiënten. Het voordeel van deze manier van werken is dat je de voortgang van de patiënten heel goed kunt volgen en de behandeling eenvoudig kunt bijstellen. Ik hoor pas na 2 weken iets van de patient en zie hem pas na 4 weken voor een nieuw consult. Ook de dinsdag hebben we op deze wijze meegelopen met de stafartsen en ‘s middags nog een college bijgewoond.

College van Dr. Kamlesh Mehta uit Mumbai

Speciaal voor ons had Dr. Pradeep op woensdag en donderdag een workshop georganiseerd.

Een patiënt met ernstige psoriasis

Deze workshops voor studenten zijn ook gratis toegankelijk voor artsen en studenten die niet zijn verbonden aan het ziekenhuis. Als gastspreker had hij Dr. Kamlesh Mehta uitgenodigd. Een charismatische spreker die zijn toehoorders prima weet te boeien. De meeste Indiase homeopaten hebben een geweldige kennis van de materia medica, de homeopathische geneesmiddelenleer. Aan repertoriseren komen ze zelden toe.

Dr. Metha geeft juist les in het repertoriseren en wist zo de keuze van het middel te onderbouwen met het zorgvuldig kiezen van de symptomen van de patient. Aan de hand van video’s werden verschillende casussen gepresenteerd. De resultaten zijn uitstekend. Soms zelfs spectaculair, zoals deze vrouw met ernstige vorm van psoriasis. Uiteindelijk is ze helemaal genezen.

Yoga om 07.00 ‘s morgens.

Een normale dag in het ziekenhuis begint om 06.00 uur met een uur yogales. Stafleden, studenten en patiënten voor zover mogelijk doen hier aan mee. Om ons niet helemaal zo vroeg uit de veren te jagen had Dr. Pradeep geregeld dat deze dag de yogales om 07.00 zou beginnen. Voor mij de eerste keer! Onder begeleiding van tamboerijngetrommel en gezongen mantra’s door de yogaleraar werden de spieren losgemaakt en de zonnegroet gebracht. Eén van de Nederlandse collega’s is yogalerares en vertelde dat zij het nog nooit eerder zo had meegemaakt. Een hele leuke ervaring.

Met de staf van het Naiminath

De 5 dagen in het Naiminath ziekenhuis zijn omgevlogen! Wat is dit een geweldige ervaring geweest. Kosten nog moeite zijn gespaard om het ons naar de zin te maken. Alle tijd is er genomen om ons dingen uit te leggen die niet duidelijk waren. Een aantal collega’s hebben een homeopathisch middel gehad voor hun klachten, ook nu weer met soms razendsnelle reactie. De apotheek heeft ons voorzien van homeopathische geneesmiddelen die we graag wilden meenemen. Ik heb een casus van een patient van mij kunnen bespreken en heb advies gekregen voor een passend middel. Ook kregen we allemaal van Dr. Pradeep een gesigneerd exemplaar van een in India veel gebruikt boek over sleutelsymptomen.

De Kadamba boompjes

Als dank voor de mogelijkheid om mee te mogen kijken in dit bijzondere ziekenhuis en de buitengewoon gastvrije wijze waarop de familie Gupta ons heeft ontvangen en voor ons heeft gezorgd, hebben we 3 boompjes aangeboden, die straks kunnen worden geplaatst in de nieuwe tuin die momenteel wordt aangelegd. De Kadamba is een boom waar van de bast een homeopathisch middel kan worden gemaakt dat kan worden ingezet bij de genezing van kanker.

Collega’s die na het zien van de foto’s en het lezen van de verhalen denken dat ze het ook wel wat zouden vinden om de materia medica tot leven te zien komen, die ook tientallen patiënten per dag zouden willen zien, neem contact met me op! Ik hoop volgend jaar opnieuw naar India te kunnen gaan met een groep homeopaten om te kunnen leren van deze grootheden op het gebied van de homeopathie.

Eindelijk konden we nu de toerist gaan uithangen. Op zaterdagmorgen hebben we de Taj Mahal bezocht, helaas was het wat mistig. Maar wat is het een onvoorstelbaar indrukwekkend, witmarmeren mausoleum, dat Shah Jahan, de vijfde heerser van het Mogolrijk, liet bouwen als laatste rustplaats voor zijn geliefde echtgenote Mumtaz Mahal, die in 1631 in het kraambed was overleden. Na de dood van Shah Jahan werden ook diens resten bijgezet in de tombe. De beste kunstenaars van de wereld hebben het keiharde marmer ingelegd met halfedelstenen tot prachtige mozaïeken. Niet voor niets één van de 7 wereldwonderen. Daarna terug naar Delhi. Daar was voor ons door mijn vriend Abuj Saxena een geweldig leuke BNB gereserveerd, de BNB Chrysalis van de zeer gastvrije Mony Khuchand.

In het Crafts museum voor een Warli hekwerk

Op zondag had Ambuj voor ons gids Sashank Gupta geregeld voor een wandeling door Old Delhi. Hij is student geschiedenis en heeft ons van alles over de historie van deze stadswijk verteld. Eerst heeft ons meegenomen naar het Crafts Museum, waar handwerkslieden uit heel India hun handel laten zien.  Vervolgens naar het enorme Red Fort. De Britten hebben hier danig huisgehouden en het hele fort ontdaan van het pleisterwerk, dat versierd was met schilderingen. Ook hebben ze de zilveren plafonds gesloopt om met de 1500 kg zilver de soldij te kunnen betalen. Voor de lunch bracht hij ons naar het oudste paratha restaurant van Delhi (1853). Je hebt daar de keus uit pannenkoeken met verschillende vullingen.  Op ons verzoek heeft hij ons gebracht naar een specerijenhandelaar. Niet één waar de toeristen naar toe worden gebracht, maar voor de lokale mensen.  Tegen spotprijzen hebben we daar gemalen koriander, tandoori kruiden en kardemom ingekocht. ‘s Avonds had ik een tafel gereserveerd in het beste Indiase restaurant van heel India, Indian Accent. Maandagmiddag heeft Ambuj ons op verzoek van de dames (alsof zij nog niet genoeg souvenirs hadden ingeslagen) gebracht naar Dili Haat. Ook weer een uitgebreid markt van ambachtslieden uit heel India.

Op dinsdagmorgen zijn we vroeg naar het vliegveld gereden. Het verbaasde me niets dat bij een aantal van ons het maximale gewicht behoorlijk was overgeschreden. Homeopathieboeken, grote hoeveelheden homeopathische geneesmiddelen, kruiden, kleding, dienblad, extra koffer, etc, etc. legt heel wat gewicht in de schaal. Het is een geweldige ervaring geweest, met een fantastische groep collega’s. Ik kan niet wachten om weer terug te gaan!

Als je volgend jaar mee zou willen, stuur me een email. De totale kosten zijn vergelijkbaar met bijvoorbeeld een homeopathische scholingsweek naar Sicilië. De groep kan maximaal uit 8 mensen bestaan, wacht dus niet te lang! Deze dagen in het homeopathische ziekenhuis worden door de NVKH erkend als nascholing.